|
|
樓主 |
發表於 2006-12-28 02:37:33
|
顯示全部樓層
Het Jaar van Voetbalzone (1/3)
Geschreven door Matthijs van Laar op woensdag, 27 december om 19:06
Het voetbaljaar 2006 mag gerust bewogen genoemd worden. Zo waren er de prachtige sportieve successen van Jong Oranje, Barcelona en Italië. Maar ook de malaise rond Feyenoord, het ontslag van Danny Blind en de gebeurtenissen rondom bondscoach Marco van Basten en het Nederlands elftal. Kortom, tijd om eens terug te blikken op alle hoogte- en dieptepunten van het afgelopen voetbaljaar. In deel één nemen we de gebeurtenissen van de eerste helft van het seizoen nog eens door, tot aan het WK voetbal.
Om te beginnen binnen de de eigen landsgrenzen. Het jaar begon uitermate goed voor Ajax, buiten het veld dan. De Amsterdammers legden dan eindelijk die zo lang geanticipeerde scorende spits vast. De broodnuchtere Klaas-Jan Huntelaar werd vanuit het hoge noorden als verlosser binnen gehaald. Voor Heerenveen had de kwieke Achterhoeker toen al zeventien maal het net gevonden, bij Ajax ging het daarna niet anders. Stoïcijns als altijd ging The Hunter gewoon door waar hij gebleven is, om zo het seizoen te beëindigen als topscorer van de eredivisie met 33 doelpunten. Eindelijk had Ajax weer eens een man in huis die de ballen er in kon leggen.
Waar de Europese bekertoernooien stilstonden en ook enkele nationale competities in hun winterslaap verkeerden, werd er in Afrika wel gevoetbald om de steeds prestigieuzer wordende Africa Cup. Gastland Egypte ging er uiteindelijk met de eer vandoor, door in de finale Ivoorkust te verslaan. Na strafschoppen werd het 4-2 voor de Farao’s van bondscoach Hassan Shehata. Deze zelfde Shehata kreeg het tijdens het toernooi aan de stok met Ahmed ‘Mido’ Hossam, die zijn naam als enfant terrible weer eens eer aandeed.
Naarmate het jaar vorderde en de spanning opliep in de verscheidene competities, begon zich in Nederland wederom een verschijnsel af te tekenen wat de laatste jaren gewoonte geworden lijkt te zijn. De beste club van het land komt niet meer uit Amsterdam of Rotterdam, maar is sinds een klein decennium gevestigd in Eindhoven. PSV, met Guus Hiddink toen nog aan het roer, was oppermachtig en liet dan ook iedereen in de competitie achter zich. De lichtstedelingen veroverden voor de negentiende maal de landstitel, en daar was wederom niets aan op te dingen.
Terwijl de spelers van PSV al lang en breed met een cocktail allerlei stranden over de gehele wereld bevolkten, ploegden acht andere teams nog in alle hevigheid door om die zo felbegeerde Europese tickets te bemachtigen. Voor de Champions League toegangsbewijzen nam het verrassend sterke AZ van Louis van Gaal het als nummer twee op tegen nummer vijf FC Groningen, terwijl Ajax en Feyenoord uitvochten wie van de twee naar de ‘finale’ van de, het moet gezegd, spannende play-offs mochten. De nummers twee en drie van de ranglijst bleken over twee wedstrijden echter niet opgewassen tegen de nummers vier en vijf, Ajax en Groningen. In twee onderlinge confrontaties met de Groningers trokken de hoofdstedelingen uiteindelijk aan het langste eind, dankzij een last-minute-treffer van Wesley Sneijder. Het UEFA-Cup ticket belandde na het spelen van de play-off wedstrijden bij Heerenveen, dat zich de meerdere van FC Twente mocht noemen na twee confrontaties met de Tukkers.
Waar het seizoen van Ajax acht maanden lang uit leek te gaan draaien op een grote deceptie werd er na het bereiken van een Champions League-ticket ook de beker nog gewonnen door PSV in De Kuip met 2-1 te verslaan.
Ondanks dit happy-end moest trainer Danny Blind toch het veld ruimen. Het bestuur en de directie van de club waren van mening dat hij Ajax niet op de juiste wijze aan het voetballen kreeg, en dus werd de oefenmeester bedankt voor bewezen diensten en zonder pardon de laan uit gestuurd. BIj de andere topclubs bleef het rustig, al verhuisde PSV-coach Guus Hiddink wel naar Rusland en werd zijn plaats ingenomen door oud-speler Ronald Koeman. Feyenoord en AZ hielden het gewoon bij het oude, en Louis van Gaal en Erwin Koeman konden dan ook gewoon blijven zitten waar ze zaten.
Ook Europees werden de prijzen verdeeld in de maanden april en mei. Chelsea kroonde zich voor de tweede keer op rij tot beste van Engeland. In Frankrijk ging Olympique Lyon voor de vijfde keer in successie met de landstitel aan de haal en in Spanje werd Frank Rijkaard’s Barcelona ook alweer voor de tweede achtereenvolgende keer kampioen. Ook Bayern Munchen was in Duitsland weer veel te sterk voor de concurrentie. De Italiaanse Serie A was een geval apart. Juventus, dat dacht de titel veroverd te hebben, werd evenals vier andere ploegen hard gestraft in een grootscheeps omkoopschandaal. De club uit Turijn moest niet alleen de titel van 2006 afstaan aan Internazionale, ook de Scudetto van het jaar ervoor werd verwijderd uit de prijzenkast van De Oude Dame. Daarnaast werd Juve teruggezet naar de Serie B. Alsof dat nog niet alles was kreeg de club ook nog eens zeventien punten in mindering. Dit werd overigens later in hoger beroep teruggebracht tot negen punten. Naast Juventus moesten ook AC Milan, Fiorentina, Lazio Roma en Reggina het ontgelden. Deze vier teams kregen geldboetes opgelegd en (soms forse) puntenverminderingen, maar mochten wel in de hoogste afdeling blijven voetballen.
Naast alle perikelen rond het Italiaanse voetbal werden er ook op Europees niveau nog prijzen uitgereikt. Sevilla en Middlesbrough mochten in Eindhoven uitvechten wie zich winnaar van de UEFA-Cup mocht noemen. De Spanjaarden bleken in de finale uiteindelijk enkele maatjes te groot voor George Boateng en zijn ploeggenoten. Het werd 4-0 in het voordeel van de ploeg van succestrainer Juande Ramos.
Die andere Spaanse grootmacht, FC Barcelona, stond een week later in Parijs in de finale van de Champions League, met Arsenal als tegenstander. Dit duel werd al vroeg ontsierd door een dubieuze beslissing van de Noorse arbiter Terje Hauge, die Arsenal-goalie Jens Lehmann al na achttien minuten uit het veld stuurde. Toch wisten de Londenaren op voorsprong te komen dankzij verdediger Sol Campbell. Tot de 76ste minuut had het er alle schijn van dat Arsenal de allereerste Europa Cup I uit de historie op haar naam mocht gaan schrijven, maar een treffer van Samuel Eto’o gooide alsnog roet in het Engelse eten. Niet veel later bleek het sprookje helemaal over voor Arsène Wenger’s krijgers. De Braziliaan Juliano Belletti besliste het duel door tien minuten voor tijd de genadeklap uit te delen aan het murw gebeukte Arsenal. Dit betekende dat Frank Rijkaard na Johan Cruijff de tweede (Nederlandse) trainer is die deze prijs heeft weten te veroveren met de trotse Azulgrana.
Jammer genoeg kon club-icoon van The Gunners, Dennis Bergkamp, niet meer rekenen op speelminuten. Coach Wenger bleef rationeel, en liet de immens populaire Iceman dan ook negentig minuten lang de bank warm houden. Het betekende een geruisloos afscheid van één van Nederland’s beste voetballers ooit. Gelukkig kreeg God, zoals Arsenal-fans hem liefkozend pleegden te noemen, enkele maanden later alsnog zijn prachtige afscheidswedstrijd tijdens de opening van de nieuwe Arsenal-thuishaven: het Emirates-Stadium.
Morgen deel twee van het Voetbalzone jaaroverzicht, met daarin alles over het succesvolle EK onder de 21 en het WK voetbal in Duitsland.
1/3 06回顧 |
|
IP卡
狗仔卡
顯身å¡
發表於 2006-12-27 22:33:46
發表於 2006-12-27 23:26:14
TVants乜野頻道直播川迪場波
得sopcast先有
無訓到
