|
|
樓主 |
發表於 2007-2-21 21:40:51
|
顯示全部樓層
Seedorf is geen Sneijder
Geschreven door Ruud Doevendans op woensdag, 21 februari om 12:14
COLUMN: De wegen van 旧 lands bondscoach zijn soms ondoorgrondelijk. Dat is niet altijd even leuk, het is wel altijd boeiend en geeft steeds stof tot discussie. Soms heeft hij het gelijk aan zijn kant, veel vaker neemt hij de meest verbazende beslissingen. Neem nou het geval Clarence Seedorf. Ruim twee jaar lang werd de ervaren middenvelder met de nek niet aangekeken door Van Basten. Sterker nog, de coach schroomde niet om hem neer te zetten als een middelmatige voetballer. Daar kon ik me overigens inhoudelijk wel behoorlijk in vinden (Seedorf heeft veel gewonnen maar daaraan altijd weinig bijgedragen) maar netjes was het niet.
Sinds eind vorig jaar waait de wind plotseling uit een totaal andere hoek. Knarsetandend haalde Van Basten opnieuw Seedorf bij de selectie, van wie kort daarvoor nog door perschef Jansma werd beweerd dat hij niet in beeld was voor Oranje. En de zelfbewuste Clarence kwam natuurlijk, met de hem kenmerkende brede lach van de morele winnaar op zijn gezicht. En stond meteen maar in de basis. Van Basten ging zelfs zo ver dat hij Rafael van der Vaart, toch een linksmidden bij uitstek, daarvoor naar de voor hem totaal onbekende rechtsbuitenpositie verbande.
Tegen Engeland speelde Seedorf een fletse wedstrijd en met de terugkeer van de in topvorm verkerende Wesley Sneijder leek het dan ook volstrekt logisch dat de Ajacied opnieuw de voorkeur op linksmidden zou krijgen voor het duel tegen Rusland. Maar Van Basten bleek weer eens een surprise van het allergrootste soort in huis te hebben: Seedorf in de basis, Sneijder op de bank. En dus stond het bij de rust heel flauwtjes 0-0. Nederland was eigenlijk niet in de buurt van het doel van de Russiche keeper Akinfejev geweest. Was dat geen vingerwijzing? De activiteiten van Seedorf speelden zich duidelijk niet af in de buurt van het strafschopgebied. Zoals zo vaak opereerde Clarence in de zone tussen dertig en vijftig meter van het vijandelijke doel. En werd zijn bijdrage weinig concreet als je het afmeet aan waar zijn positie (aanvallende middenvelder, goeddeels vrijgesteld van verdedigende arbeid) voor staat: steekpasses, voorzetten en schoten op doel. Die waren er allemaal niet. De bal laten rondgaan, dat kunnen er zoveel. Het gaat erom: wat heb je extra. En Seedorf liet de bal wel aardig rondgaan maar de extra旧 bleven achterwege. Dat werd vooral na rust pijnlijk duidelijk.
Want toen deed Van Basten iets wat hij nog zelden eerder had gedaan. Hij wisselde de bleke controleur Landzaat voor de frivole Sneijder: samen met Seedorf dus twee puur offensieve middenvelders op het veld. En na twintig minuten dacht ik: is Seedorf gewisseld? Maar nee, hij liep er nog, onopvallend en nauwelijks met balcontacten, laat staan met zinnige bijdragen. Seedorf werd totaal overvleugeld door de entree van Sneijder. Die lustig doorging met waarmee hij wekelijks bezig is: ballen opeisen, combinaties opzetten, spitsen vrijspelen en vooral �. zelf doelpogingen ondernemen. En hij was gevaarlijk met een laag schot dat gepakt werd door Akinfejev, een knal die net naast ging en vervolgens met zijn doelpunt. Zijn activiteiten speelden zich af tussen dertig en tien meter van het doel. Daar waar je het verschil maakt.
Wesley Sneijder leerde Clarence Seedorf in drie kwartiertjes even hoe je de positie van aanvallende middenvelder invult. Geen risicoloze interessantdoenerij rond de middencirkel maar daadkrachtige acties die ertoe doen rondom het strafschopgebied. En en passant maakte hij Van Basten duidelijk dat de bondscoach weer eens op het verkeerde paard had gewed.
Het is een simpele zaak. Seedorf is lang geen Sneijder. Seedorf hoort niet in het Nederlands elftal, Sneijder hoort daarvan de spil te zijn.
Ruud Doevendans |
|