|
|
樓主 |
發表於 2007-5-7 17:40:05
|
顯示全部樓層
告魯夫回應佐佢應為要支持MVB出SNE,唔理西多個件事
Clarence Seedorf als referentie
7 mei 2007
Net als iedereen heb ook ik genoten van het spel van AC Milan tegen Manchester United. Én natuurlijk van Clarence Seedorf. Over twee wedstrijden bekeken heb ik bij Clarence bovendien een opvallende ontwikkeling gezien.
Dat hij in een sterk draaiend team, tegen een overklast Manchester United, uitblinkt is niet zo bijzonder. Wel dat hij een week eerder zeer sterk vanuit z’n taak bleef voetballen in een wedstrijd waarin beide teams wel tegen elkaar opgewassen waren. Zelden heb ik Seedorf de bal zo vaak één keer zien raken als op Old Trafford. En iedere keer was het functioneel.
Ik vertel niets nieuws dat het simpel voetballen vaak zijn probleem was. Daarom vond ik de prestatie van Clarence Seedorf uit in Manchester nog opvallender dan de return in Milaan.
De vraag is nu alleen, in hoeverre hij dit taakbewuste spel meeneemt naar het Nederlands elftal. Met spelers om zich heen, die in tegenstelling tot die van AC Milan, in het veld niet altijd de juiste beslissingen nemen. Bij AC Milan, waar hij dagelijks met de Italiaanse profmentaliteit geconfronteerd wordt, is Clarence Seedorf uitgegroeid tot een speler die eerst zijn taak uitvoert en vanuit die basis iets extra’s probeert te brengen.
Maar nogmaals, is hij daar ook toe in staat in een omgeving die minder professioneel is? Weet Clarence Seedorf de lijn van AC Milan richting het Nederlands elftal door te trekken, dan voegt hij duidelijk iets toe. Maar niet als hij zich door de rest mee laat slepen en dus onderdeel wordt van het huidige Nederlandse probleem.
Tijdens het afgelopen WK hebben we dat trouwens nog goed kunnen zien. Spelers die in het Nederlands elftal niet in staat zijn vanuit de taak te spelen zoals ze dat bij hun buitenlandse club wel kunnen opbrengen.
Hoe groot dit Nederlandse probleem is, is de afgelopen weken wel gebleken. Even simpel gesteld, twee belangrijke punten in het topvoetbal zijn hoe een speler zich individueel én ten opzichte van het team gedraagt in relatie tot de klok en de stand. Met andere woorden, het besef wanneer je wat in de wedstrijd moet doen. Eerst zelf en dan in relatie tot het team.
Als je dat projecteert op de laatste speeldag van de competitie, dan springen de tranen in je ogen. Voeg daar het wegvallen van Feyenoord bij en dan kom je tot de conclusie, dat de traditionele topdrie een serieus probleem hebben. Van de tactische voorsprong die we op de rest hadden is daardoor weinig over.
PSV heeft nog het excuus, dat ze veel buitenlanders hebben, bij Ajax en vooral Feyenoord moet je je toch afvragen wat er de afgelopen jaren met de opleiding mis is gegaan. Wat er in Rotterdam in gang is gezet is natuurlijk geen fout van één dag geweest.
Intussen moeten we in veel opzichten een stap terug doen, omdat niet gezien en niet geaccepteerd wordt wat we werkelijk verkeerd doen. Iedereen praat over van alles en nog wat en ik sta er iedere keer weer versteld van hoe vaak de plank mis wordt geslagen. Maar omdat al dat praten om het praten veel te serieus wordt genomen, gebeurt er niks en ga je nog verder achteruit.
 |
|