|
|
樓主 |
發表於 2006-9-19 18:55:09
|
顯示全部樓層
' Patrick Kluivert on the way back to oranje '
19/9/2006 10:30
Ik kreeg afgelopen week de cover van Voetbal International onder ogen en het beeld was schokkend. Er stond een beeltenis op van Patrick Kluivert, gewezen wonderkind en nu een man bij wie de welvaart duidelijk in het opgeblazen gezicht is gekropen. Bolle wangen en een ontluikende onderkin waren getuigenissen van jaren die meer lounge dan lijden op het trainingsveld in zich hebben gehad. Meer het voorkomen van een gevulde makelaar dan van de toekomstige spits van PSV. En hij is net 30 jaar.
Laatste kans, luidde de begeleidende tekst voor deze aangeschoten soldaat. Als ik de verhalen uit Eindhoven mag geloven, zucht en steunt Kluivert dezer dagen als een ambitieuze tiener onder de knoet van trainer Ronald Koeman teneinde van Hollands welvaren weer Hollands Glorie in de zestien te maken. Ik ben ervan overtuigd dat zulks lukt en dat de spits dit seizoen minimaal twintig keer het net laat ruisen, als klanken van een herwonnen liefde. Omdat er na Marco van Basten in Nederland geen aanvaller is geweest met zoveel intrinsieke voetbalkwaliteiten. En omdat de nieuwe Kluivert maar half zo goed hoeft te zijn als de oude om goalgetter in de Eredivisie te worden.
Want er wordt in dit land hartverscheurend slecht verdedigd. Als het überhaupt nog bewezen moest worden, dan gebeurde dat anderhalve week geleden. Wij hebben geen gen of passie voor het internationaal gerespecteerde ambacht van verdedigen, het afstoppen van man en bal wordt hier gezien als het lot van stuntelaars. Wij leiden tenslotte opbouwers op en geen afbrekers, onze keepers moeten precieze passes over veertig meter kunnen geven, onze verdedigers moeten meevoetballen en de zone beheersen. Niet voor niets worden authentieke mandekkers als Jaap Stam en Khalid Boulahrouz op een voetstuk geplaatst als afgezanten van een ander melkwegstelsel.
En de buitenlanders die voor veel geld zijn gehaald, worden al even snel geïnfecteerd met die Nederlandse allergie voor degelijk defensiewerk. Vorige week vrijdag, zaterdag en zondag vormden een doorlopend kindermatinee van collectief gepruts rond de penaltystip. Voorbeelden te over. De Twentse Duitser Peter Niemeyer, die net zo lang op de grond bleef liggen totdat Adil Ramzi namens Roda JC had gescoord. De Zweed Petter Hansson en de Nederlander Michael Dingsdag, die namens Heerenveen veel te traag reageerden op de sprint van Excelsior-aanvaller Adwelé Slory. De door Vitesse met veel tamtam binnengehaalde Fransman Sébastien Sansoni, die in de aanloop naar de eerste Ajax-goal dromerig de stand van de zon peilde in plaats van de stand van tegenstander Mauro Rosales. De Groninger Arnold Kruiswijk, die tegen Heracles Almelo alle gevoel voor tijd en ruimte was verloren en de bal na negen seconden in zijn eigen doel trapte. En wat te denken van de terugspeelbal van de Ecuadoriaan José Valencia tijdens Willem II-PSV? Ellende ohne Ende.
In dit lustoord voor spitsen kan het niet anders of Patrick Kluivert wordt méér dan een schim van zichzelf. En dat is ook een zaak van nationaal belang. Want wat te doen als Klaas-Jan Huntelaar volgende week donderdag in de rug wordt getroffen door de Ruud Knol van IK Start en niet meer opstaat zoals hij tegen Vitesse nog wél deed? Dirk Kuijt in de spits? Die is met vijf goals in 25 interlands allesbehalve scherpschutter van Oranje gebleken. Roy Makaay of Ruud van Nistelrooy terug? Dat lijkt onwaarschijnlijk. Net als bij Mark van Bommel is op hen karaktermoord gepleegd door Marco van Basten en een eventueel eerherstel lijkt voor deze hooghartige bondscoach een gezichtsverlies te ver.
Kluivert is wat dat betreft een acceptabeler alternatief. De aanvaller heeft onder Van Basten niet eens de kans gehad te falen en kan na zijn beloofde reïncarnatie als wonderspits met een gerust hart worden opgeroepen. Opdat het ervan komt, in naam van Oranje.
Peter Wekking |
|
IP卡
狗仔卡
顯身å¡
發表於 2006-9-19 18:12:00
第一時間諗到佢
發表於 2006-9-19 22:04:37
