|
|
樓主 |
發表於 2006-9-14 17:53:46
|
顯示全部樓層
'Angelos Charisteas verdient lof'
12/9/2006 12:35
Het is net als met de verjaardag van Sinterklaas: je weet al geruime tijd wanneer de grote dag eraan komt en toch moeten alle gedichten in de laatste uren voor de deadline nog in elkaar worden gedraaid. Telkens weer. Met als gevolg dat geen enkele zin rijmt op de vorige. Zo ongeveer ging het vorige week ook op de sluitingsdag van de internationale transfermarkt. Hoewel ze al maanden met hun selecties onderweg zijn, zagen trainers ineens het licht, vonden clubmanagers nog een sok met geld en werden bij de plaatselijke rechtsback plots tot dan onvermoede defecten geconstateerd. Omdat clubs nog met hun huiswerk bezig zijn terwijl het examen al begonnen is, werd het een Dolle Donderdag, vol koortsig gedoe. Spelers veranderden in duizelingwekkende vaart van club en vele transfers rijmden niet.
Neem de merkwaardige gang van zaken bij PSV. Op 24 juli, midden in de voorbereiding, meldde trainer Ronald Koeman al dat hij zeer geïnteresseerd was in Jan Kromkamp. Pas op 31 augustus, na twee competitiewedstrijden en één nederlaag, meldde de verdediger zich in Eindhoven. En Patrick Kluivert heette op maandag volgens voorzitter Rob Westerhof nog een speler met een hoog risicoprofiel. Drie dagen én een aangekondigd afscheid van de preses later, werd de niet-fitte Kluivert gepresenteerd als de man die de afgelopen twee jaar weliswaar impotent was als spits maar bij PSV het wonder van de zestien gaat herbeleven.
Op die transfermarkt, dat Plein van de Dwaze Vaders, deed ook Feyenoord een ongekende zaak. Van Dirk Kuijt was al twee jaar bekend dat hij aasde op een buitenlandse transfer, ruimschoots de tijd dus voor het Rotterdamse scoutingsapparaat naar een opvolger te zoeken. Dat creatieve proces leverde te elfder ure een pikante naam op. Angelos Charisteas, probleem van Ajax. Het gevolg: een volksopstand rond De Kuip zoals alleen voormalige Sovjet-deelrepublieken die kennen.
Charisteas' gang van Amsterdam naar Rotterdam is voor mij even onbegrijpelijk als moedig. Onbegrijpelijk omdat Feyenoord-trainer Erwin Koeman hem vorige week afficheerde als iemand die geen echte Ajax-voetballer is. Is dat het geval, dan is de Griek ook geen echte Feyenoord-speler, want Ajax en Feyenoord hebben méér met elkaar gemeen dan ze wellicht bevroeden. Ook de Rotterdammers werken onder Koeman al meer dan een jaar vanuit een 4-3-3-systeem. Nu, met de komst van één enkele spits die het best gedijt in een 4-4-2-concept, is dat ineens geen dagelijks brood meer. En het was moedig omdat je het als dagelijkse leiders van Feyenoord maar moet aandurven je lot in handen te leggen van de reserve van de reserve van de reservespits van Ajax.
Heldhaftig ook van Charisteas, die de moeilijkheden juist opzoekt in een tijd dat voetballers bij de geringe tegenslag van een reservebeurt al weglopen en subiet om een transfer vragen. De Griek heeft het lef een Legioen te trotseren dat alleen maar tevreden kon worden gesteld met een tweede Dirk Kuijt. Een even onmogelijke als onrechtvaardige opdracht, want de blonde engel uit Katwijk is niet te klonen. Kuijt blijft uniek in zijn soort. Met zijn perfecte timing voor goals én balsemende teksten over clubliefde en volkse trouw was hij een lichtboei in een stadion waar al jaren geleden het licht is uitgedaan. Eindhoven had met de interland tussen Nederland en Wit-Rusland echt niet de primeur gekregen.
Daarom verdient Charisteas, die toch al een talent heeft voor treurig kijken, lof in plaats van hoon. En hij verdient een kans. Daarom zou het mooi zijn als Het Legioen op 22 oktober, als de spits in het rood-wit van Feyenoord met twee treffers een persoonlijk vonnis velt over Ajax, gaat juichen in stilte. Als eerbetoon aan Angelos Charisteas. En als consequentie van zijn eigen genadeloosheid.
Peter Wekking
 |
|
IP卡
狗仔卡
發表於 2006-9-14 03:35:22
顯身å¡
發表於 2006-9-15 00:57:20
