|
|
樓主 |
發表於 2006-10-2 17:12:05
|
顯示全部樓層
'Voorzitter Westerhof vertilde zich aan PSV'
2/10/2006 8 :05
Op vrijdagavond wordt de live-wedstrijd van RTL7 gepresenteerd vanuit de catacomben van het stadion. Het aardige daarvan is dat Barbara Barend, Willem van Hanegem en ik de kleedkamer weer ruiken.
Er bestaat geen mooier geluid dan het getik van de stalen noppen op een stenen vloer. De vermakelijke motivatiekreten schallen ook nog steeds door de gangen. Er worden wat open deuren ingetrapt voor een duel. En de zogenaamde teambuilders zijn meestal spelers die tijdens de wedstrijd niet vooropgaan in de strijd. Ik heb het effect van die kretologie nooit waargenomen op het veld. Het begrip teambuilding is een eigen leven gaan leiden. Het is een wat kleffe cultuur van handen schudden, schouderklopjes en high fives geworden.
Voor de aftrap moeten de elftallen verplicht handen schudden, vervolgens hangen de spelers over elkaar heen voor een yell, tijdens het nemen van een elftalfoto slaan ze hun armen over elkaars schouders en dat zie je ook tijdens het spelen van het volkslied en in afwachting van een serie strafschoppen. Zodra een voetballer wordt gewisseld, moet hij meewerken aan allerlei rituelen. Hij moet zijn vervanger hypocriet succes wensen, van de trainer krijgt hij een hand, de assistent-coach beloont hem met een tik tegen de kont, de verzorger geeft een knuffel weg en de teammanager heeft een schouderklopje in huis. Daarna mag deze speler nog steeds niet vloekend naar de kleedkamer om de frustratie van de wissel te verwerken. Nee, dan bepaalt de etiquette eerst nog een serie high fives met alle figuren in de dug-out. Ik weet niet wie dit allemaal heeft bedacht, maar is het niet een beetje te veel van het goede?
Tijdens NAC Breda-Willem II viel het me weer op dat de vaderlandse supporter extreem loyaal en absoluut niet kritisch is. De clubemoties overheersen. Door de spanning is er geen ruimte voor een realistische analyse. De amusementswaarde, de kwaliteit van het voetbal, technische hoogstandjes, individuele acties; het gros van het publiek lijkt er geen oog voor te hebben. Winnen of niet verliezen is bepalend. NAC Breda en Willem II leverden een wanprestatie.
De beperkte voetballers Kurt Elshot, Patrick Zwaanswijk, Patrick Mtiliga, Edwin de Graaf en Maceo Rigters zijn volledig afhankelijk van de bevliegingen van Leonardo en Anouar Diba. Zodra deze twee door misplaatste vedetteneigingen geteisterde raspaarden geen beslissende actie maken, weet NAC Breda zelfs geen raad met de unieke verzameling tweederangs buitenlanders die Willem II vormen.
Kees Zwamborn, manager technische zaken van Willem II, heeft geen boodschap aan het stokpaardje van Johan Cruijff. Zijn elftal zal dit seizoen zelden met zes Nederlanders in de basis spelen. De selectie staat bol van de buitenlanders, uit België, Australië, Denemarken, Sierra Leone, Ecuador, Frankrijk, Engeland en Hongarije. En ze voegen niets toe aan de Eredivisie. Hoe durft een club het de trouwe supporters voor te schotelen?
Die achterban heeft toch al zo'n pech nu sterspeler Mounir El Hamdaoui maandenlang is uitgeschakeld. NAC Breda tegen Willem II was een gevecht tussen de lamme en de blinde. Doordat het 0-0 bleef gingen bijna alle fans tevreden naar huis, de clubtrots was niet gekrenkt. Ze hadden niet verloren.
Intussen heb ik te doen met ADO Den Haag. Hoeveel pech, noodlot en tegenslag kan een club aan? Trainer Frans Adelaar begon vol goede moed met een versterkt team aan de competitie. Het veldspel is heel behoorlijk, maar na vijf wedstrijden is ADO de enige ploeg met nul punten. De thuiswedstrijd tegen PSV werd ontregeld door een trieste samenloop van omstandigheden. Keeper Stefan Postma liep een dubbele beenbreuk op na een onschuldig duel met Arouna Koné. De verdedigers van ADO Den Haag reageerden geshockeerd, maar Koné en Diego Tardelli volgden de bal en omdat de Braziliaan nog geen Nederlands verstaat, kopte hij PSV op voorsprong.
Het kwam allemaal wat gevoelloos over, maar ook scheidsrechter Roelof Luinge was gefixeerd op het spel en niet op de ernstig geblesseerde doelman. Een schuldige aanwijzen is zinloos en onredelijk. Zelfs PSV was niet blij met de wijze waarop de voorsprong tot stand kwam. Ondanks alle tegenslagen moet dit ADO Den Haag in staat zijn te overleven op het hoogste niveau.
Ook Feyenoord weet intussen wat overleven is. De topclub verkeert in grote problemen, maar kwam er zonder kleerscheuren vanaf dankzij nipte overwinningen op BV Veendam en Excelsior. Nu is het nog de vraag of ook voorzitter Jorien van den Herik overleeft. Hij heeft Wim Jansen binnengehaald om te redden wat er te redden valt, maar met een lege beurs kan zelfs Jansen het elftal niet versterken. In de uitverkoop is de kans op een miskoop groot. In De Kuip draait alles om geld.
De nood is zó hoog, dat technisch adviseur Jansen op de bedeltoer is langs kapitaalkrachtige supporters. De suikeroom die alle problemen kan oplossen bestaat niet, daarom wordt nu gewerkt aan een groep geldschieters die samen de kar gaan trekken. De onredelijke jacht van een aantal supporters op het opperhoofd Van den Herik is in deze fase niet relevant en onverstandig.
Een andere voorzitter, Rob Westerhof van PSV, houdt de eer aan zichzelf. In de ban van ijdelheid en ambitie heeft hij zich vertild aan het leiden van een topclub. Eerlijk is eerlijk, hij moest onder moeilijke omstandigheden werken. Zijn voorganger Harry van Raaij is een levende legende die alle macht bij technisch directeur Guus Hiddink achterliet, de club in de rode cijfers overdroeg en de power bezat om de raad van commissarissen te negeren. Westerhof heeft een verstandig financieel beleid gevoerd, maar werd al snel ongeloofwaardig door in het belang van de club te jokken.
Doordat in het voetbalwereldje bijna alles uitlekt, stond de voorzitter regelmatig in zijn hemd. Als Philips-topman werden zijn beslissingen gerespecteerd, als PSV-voorzitter werd elk besluit geanalyseerd en voelde hij zich vaak beschadigd door de commentaren in de media. Westerhof nam daarop een verstandige beslissing door zijn pro-deo-inspanningen voor PSV te staken en zijn tijd te steken in lucratieve commissariaten bij multinationals.
Schnabbels naast zijn Philips-pensioen waren uiteindelijk toch aantrekkelijker dan de status van bekende Nederlander. De vertrekkende PSV-voorzitter was een representatieve man, prettig in de omgang en altijd even beschaafd, maar hij realiseerde zich niet wat het leiden van een topclub inhield. Ik gun hem een seizoenkaart bij Sparta, dat schijnt zijn grote liefde te zijn.
Ondanks het voortijdige vertrek van de hockeyer Roelant Oltmans bij NAC Breda en de basketballer Frank Kales bij Ajax, infiltreren steeds meer vertegenwoordigers van B-sporten in het voetbal. Hockeyer Hans Jorritsma doet al jaren heel belangrijk werk bij Oranje en volleyballer Toon Gerbrands pakt het verstandig aan bij AZ. Hij krijgt daar nu gezelschap van voormalig hockey-bondscoach Joost Bellaart, terwijl SC Heerenveen zelfs een hockeyer, Koos Formsma, als voorzitter krijgt.
Ervaring in de wondere wereld van het topvoetbal schijnt geen enkele rol meer te spelen. Guus Hiddink minachtte de scène waarin hij groot werd zelfs door volleyballer Joop Alberda mee te nemen naar Rusland. Deze pedante, op oude roem parasiterende bobo profileert zich als de onaantastbare en ultieme manager die zijn weg blindelings vindt binnen iedere tak van topsport. Het voetbal verloochent de eigen roots door dergelijke nieuwlichters te adopteren, al is het wel heerlijk om me te ergeren aan een blaaskaak als Alberda.
Johan Derksen |
|
IP卡
狗仔卡
顯身å¡
發表於 2006-10-2 17:44:41
發表於 2006-10-3 07:01:38
你講得好岩
爭在未有一人一個大聲公
