|
|
樓主 |
發表於 2006-12-7 18:27:23
|
顯示全部樓層
Column: Toptrainer verdwaalt in eigen carrière
Geschreven door Robert Smid op donderdag, 7 december om 10:57
Wanneer ik aan Co Adriaanse denk, zie ik een zeer charismatische, maar vooral een zeer slimme oefenmeester in mijn gedachte. Een man met zeer veel voetbalervaring, die al vanaf 1984 in menig dug-out in Nederland en daarbuiten heeft plaatsgenomen. Een trainer die zichzelf met weinig middelen een groot voetbaltrainer wist te maken. Maar vooral een oefenmeester waar mensen voor naar het stadion wilde komen. Hij weet zich vaak te onderscheiden van zijn collega-trainers door als een schaker bepaalde zetten uit te voeren, waar de tegenstander vervolgens geen antwoord op heeft. Maar ook door termen als ‘Scorebordjournalistiek’, ‘Avondvoetballers’ en ‘Woonerfvoetbal’ wist Adriaanse de lachers naar zich toe te trekken.
PEC Zwolle was zijn allereerste grote klus in zijn mooie trainersloopbaan. Met de Overijsselse formatie wist hij in 1986 zijn eerste triomf te behalen door te promoveren naar de hoogste profcompetitie van Nederland. Twee jaar later stapte Adriaanse over naar FC Den Haag, om in 1989 met deze club te promoveren naar de Eredivisie. Hij had de eerste stappen gezet richting een mooie carrière.
Na in 1992 te zijn opgestapt als coach van FC Den Haag, haalde Ajax de toen 45-jarige Adriaanse naar Amsterdam. Als directeur van de wereldberoemde jeugdopleiding van Ajax moest hij ervoor zorgen dat het eerste team uiteindelijk profijt zou hebben van de jeugd. En succes was er zeker: mede door een groot aandeel van Adriaanse werd Ajax een geduchte tegenstander in Europa. Onder leiding van coach Louis van Gaal behaalde de Amsterdammers zelfs, met een selectie bestaande uit veelal jeugdspelers uit de eigen opleiding, de overwinning van de Champions League in 1995. Ook in 1996 was Ajax mét de jonkies dichtbij een triomf, maar stond Juventus uiteindelijk in de weg tijdens de finale.Een ding was duidelijk geworden: Co Adriaanse heeft ontzettend veel verstand van voetbal.
Maar Adriaanse wilde weer het veld onder zijn schoenen voelen, hij wilde weer een ploeg sturen op zijn manier. Willem II bracht de wens van Adriaanse om weer te gaan coachen in vervulling, en zo stopte hij in 1997 met zijn werkzaamheden als Hoofd Opleidingen van Ajax. Het destijds bescheiden Willem II kreeg met Adriaanse als coach en Van Geel als technisch directeur een andere uitstraling. Er werden dan ook direct resultaten geboekt: zo mocht Willem II voor het eerst in haar historie Europa in door als vijfde te eindigen in de competitie. In 1999 wist Adriaanse het vooraf onmogelijk geleken te presteren: Willem II kwalificeerde zich voor de Champions League.
De naam van Adriaanse werd alsmaar groter door de resultaten die hij met zijn team wist neer te zetten. Zijn oude club Ajax zat medio 2000 diep in de problemen door de behaalde resultaten, en hierom moest de toenmalige coach van Ajax Jan Wouters de Amsterdam Arena verlaten. In Amsterdam werd direct de naam van Adriaanse genoemd als de perfecte opvolger van Wouters. Adriaanse had eigenlijk tot dat moment alleen nog maar succes gekend in zijn trainersloopbaan, dus zou de geboren Amsterdammer de perfecte man zijn om Ajax weer terug te plaatsen waar het een aantal jaren eerder stond.
Zijn periode bij Ajax werd echter een groot drama. Ook al stonden de Amsterdammers weer eerste onder het bewind van Adriaanse, de media waren een fel tegenstander van zijn beleid. Een waar mediaoffensief werd er tegen de coach van Ajax gestart, iets wat Adriaanse niet goed kon hebben. En ondanks zijn koppositie zag Adriaanse het niet meer zitten in Ajax en de club zelf ook niet meer in Adriaanse: hij werd ontslagen en liet zijn droomclub achter. Volgens Adriaanse zelf was dat zijn zwaarste verlies in zijn trainersloopbaan.
Hij was vastbesloten om na een periode van rust zichzelf weer terug te vinden bij AZ. De club van voorzitter Dirk Scheringa bood Adriaanse veel mogelijkheden om van de Alkmaarse formatie een mooi team te maken. Met de Amsterdammer aan het roer begon AZ een zeer mooie periode. De club die in de historie één keer de beste van Nederland was, wilde weer terug naar het niveau dat het destijds had. Scheringa zorgde voor de centen en de perfecte omstandigheden, terwijl Adriaanse zijn spelers wedstrijd na wedstrijd klaarstoomde.
AZ bleek een uitstekende keuze te zijn geweest in de carrière van Adriaanse. Het seizoen 2004/2005 startte de oefenmeester met zijn mannen zo sterk, dat AZ zichzelf Herbstmeister, ook wel winterkampioen mocht noemen. Maar Europees ging het seizoen zelfs perfect. De Alkmaarders schakelden tegenstander na tegenstander uit, waaronder bijvoorbeeld de Spaanse topclub Villarreal. In de halve finale eindigde het welbekende sprookje Alkmaar Zaanstreek in Europa echter abrupt, toen in de allerlaatste minuut Sporting Portugal scoorde en Adriaanse met zijn mannen uit de UEFA Cup stootte. Pijnlijk was het dan wel, maar AZ behoorde weer tot de topclubs van Nederland.
Zijn volgende avontuur kwam vorig seizoen, toen hij verkaste naar FC Porto. Ook in Portugal werd Adriaanse fel bekritiseerd om zijn aanvallende stijl van voetbal, maar uiteindelijk won hij de harten van de meeste Porto-fans. FC Porto werd weliswaar uitgeschakeld in de eerste ronde van de Champions League, toch was Adriaanse ook in Portugal uiterst succesvol. De dubbel werd zonder problemen binnengehaald, en in Oporto gingen de mensen uit hun dak. Een conflict in de voorbereiding van dit seizoen zorgde er echter voor dat Adriaanse toch zijn biezen pakte en besloot te vertrekken.
Zoekende naar een nieuwe baan was Adriaanse niet, maar hij liet wel alles op zich af komen. Zo ook de aanbieding van het Oekraïense Metallurg Donetsk – wie kent ze niet – die de oefenmeester uit Amsterdam graag naar het voormalige Sovjet-land wilde halen. Adriaanse kende het land al uit zijn AZ-tijdperk, toen hij op bezoek ging bij Shakhtar Donetsk voor de UEFA Cup. Hij was destijds onder de indruk van de perfecte omstandigheden die de Oekraïners gecreëerd hadden voor hun selectie, zoals het ultramoderne complex dat voor veel geld gebouwd is door de rijke eigenaar van de club.
Nu heeft één van de grootste trainers die Nederland kent besloten om zijn carrière voort te zetten bij Metallurg. Aan de ene kant natuurlijk een grote uitdaging voor Adriaanse, omdat er veel geld omgaat in het hedendaagse Oekraïense voetbal. Hierdoor is het voor een coach een stuk makkelijker om resultaten te boeken en om iets moois op te bouwen, zoals Adriaanse ook al deed bij AZ. Verder wordt de 59-jarige Amsterdammer met de dag een stukje ouder en komt het einde van zijn carrière nabij. Dan is het toch erg lekker om financieel onafhankelijk door te kunnen gaan met je leven, want in Oekraïne zijn ze niet vies van flinke salarisstrookjes uitdelen.
Toch heb ik het gevoel dat hij een stap in de verkeerde richting zet. Als je ziet wat voor een weg Adriaanse heeft moeten doorstaan om de status te behalen die hij nu bereikt heeft, is het toch zeer opmerkelijk te noemen dat de oefenmeester niet heeft gewacht op een nog grotere topclub dan bijvoorbeeld FC Porto. Waarschijnlijk ziet hij een echte uitdaging, maar toch vind ik het een vreemde stap van deze toptrainer. Clubs als Hamburger SV, Tottenham Hotspur en Valencia draaien dit jaar verre van goed. Had Adriaanse even geduld gehad, dan zouden er zeker na de winterstop vacatures vrij zijn gekomen bij de eliteclubs van Europa. En wie weet wat voor een topbaan deze trainer van naam dan wel niet had veroverd.
Oekraïne wordt dus zijn nieuwe thuis. Een land met veel geld en veel voetbalpotentie, maar een land dat nog bar weinig resultaten heeft geboekt. Zal Oekraïne klaar zijn voor de grote Co Adriaanse? We zullen het vanaf januari merken, wanneer zijn werk zal starten. Dan zullen we ook zien of Adriaanse termen als ‘scorebordjournalistiek’ en ‘avondvoetballers’ heeft weten te vertalen naar het Russisch. |
|
IP卡
狗仔卡
發表於 2006-12-7 14:52:06
顯身å¡
發表於 2006-12-8 11:44:02
遲啦