|
|
樓主 |
發表於 2006-10-9 20:11:06
|
顯示全部樓層
'Van Basten gaat slordig met reputaties om'
9/10/2006 8 :10
IJver wordt altijd beloond in de journalistiek. De verslaggever van Sportweek was op het juiste moment op de juiste plaats en noteerde de frustraties van Ruud van Nistelrooy. Met name Mark van Bommel moet verbaasd zijn geweest over de uitspraken van zijn vriend. Beide spelers kunnen niet op het vertrouwen van Marco van Basten rekenen. Ze hebben geen goed woord over voor de aanpak van de bondscoach, maar hadden afgesproken hun mond te houden en geen commentaar te leveren. Door goed te presteren bij hun nieuwe clubs Real Madrid en Bayern München wilden ze het ongelijk van Van Basten aantonen en hem als onbekwaam afschilderen. Van Bommel heeft steeds zijn mond gehouden, hoeveel moeite dat ook kostte. Van Nistelrooy was zijn emoties even níét de baas. Hij deed het beheerst, maar de boodschap was duidelijk. De spits heeft de indruk dat de bondscoach zich laat leiden door persoonlijke voorkeuren. Hij noemt dat het ik-mag-je-gehalte. Van Nistelrooy is een mondige voetballer en ook buiten het veld een persoonlijkheid. Hij voelt zich onrechtvaardig behandeld en gepiepeld.
In een eerder stadium trad hij op als vertrouwensman voor Van Bommel, die door dezelfde Van Basten werd vernederd en gekleineerd. Van Nistelrooy hamerde er steeds op dat Van Bommel niet emotioneel moest reageren, maar door middel van goede prestaties het ongelijk van Van Basten moest aantonen. Als slachtoffer kon Van Nistelrooy zich niet beheersen, al is zijn reactie begrijpelijk. En ik hou wel van mensen die van hun hart geen moordkuil maken. Het siert Van Bommel en Van Nistelrooy dat ze niet veel eerder bedankt hebben voor het Nederlands elftal van deze bondscoach. Er is geen reden de twee spelers heilig te verklaren, maar met hun staat van dienst horen ze bij de Oranje-selectie. Van Basten is er een meester in de kwetsbare kanten van de twee topvoetballers te signaleren, terwijl de andere spelers op hun stérke eigenschappen worden geselecteerd. Gelukkig zijn er nog voetballers met kloten die zich niet ongelimiteerd publiekelijk laten afzeiken door een vooringenomen bondscoach die steeds meer aan geloofwaardigheid verliest. Het creatieve persbericht van de KNVB ten spijt. Ook Van Nistelrooy heeft geweigerd zich bij de Oranje-selectie te voegen.
Niets menselijks is Van Basten vreemd. Vóór zijn komst ergerde ik me aan de stuitende arrogantie van Clarence Seedorf. Met een prijzenkast vol gewonnen trofeeën keek hij met dedain neer op de andere internationals en meneer wilde centraal op het middenveld spelen. Zijn eigenbelang woog zwaarder dan het teambelang. Dick Advocaat had Seedorf in mijn ogen veel harder moeten aanpakken. Als buitenstaander mag je vooringenomen reageren. Op het moment dat Van Basten bondscoach werd, begreep ik dat hij zich ook had gestoord aan het prima donna-gedrag van Seedorf. Als hoogste technische baas van het vaderlandse voetbal mag je je niet laten leiden door dergelijke gevoelens. De voetbalkwaliteiten van Seedorf staan niet ter discussie. Hij manifesteert zich al jaren op het allerhoogste niveau bij Ajax, Internazionale, Real Madrid en nu bij AC Milan. Van een ex-topvoetballer als Van Basten verwachtte ik dat hij het overspannen ego van de middenvelder kon temmen. Als hij Seedorf functioneel aan het voetballen had gekregen, zou de AC Milan-vedette nu van eminent belang zijn voor Oranje.
Van Basten probeerde het niet eens. Hij serveerde Seedorf af met de dooddoener dat die weliswaar nog steeds een grote naam was, maar geen grote voetballer meer. Zoiets kan ik ook over de coach Van Basten zeggen, maar dat zou flauw zijn. Onze bondscoach ziet meer perspectief in Wesley Sneijder, Stijn Schaars, Demy de Zeeuw, Rafael van der Vaart en Denny Landzaat. Prima voetballers, maar ik vraag me af of ze beter zijn dan Seedorf. Ik vind ze wel sympathieker, maar dat mag voor een bondscoach geen argument zijn. Hij moet een zo sterk mogelijk Nederlands elftal samenstellen.
De aanpak van Van Basten verleidde Edgar Davids al eens tot het schrijven van een open brief. Hij werd niet geselecteerd voor het WK, terwijl Van der Vaart na een operatie, zonder een wedstrijd te spelen, vanuit het ziekenhuisbed een plaats in de basis kreeg. Toen de bondscoach zijn beslissing argumenteerde met de onfatsoenlijke opmerking dat hij Jan Wouters toch ook niet selecteerde, was voor Davids de maat vol.
Van de kille en nuchtere goaltjesdief Roy Makaay hebben we nooit meer iets vernomen sinds zijn vertrek bij Oranje. Makaay is geen mediagevoelig type. Hij weigerde gewoon op de tribune plaats te nemen, omdat hij zich daar te goed voor vond. Perschef Kees Jansma en de bondscoach verzonnen snel een blessure om een rel te voorkomen en de spits van Bayern München werd niet meer geselecteerd. Makaay, Seedorf, Van Bommel, Van Nistelrooy en Davids zijn als oud vuil afgeserveerd, terwijl deze voetballers op basis van hun ervaring een belangrijke rol kunnen spelen. Zelfs Oranje-aanvoerder Edwin van der Sar zette zijn vraagtekens bij het selectiebeleid. Van Basten moet verstand van voetbal hebben, maar gaat als beginnend coach slordig met reputaties en kwaliteiten van spelers om. Het lijkt wel dat voetballers die een eigen mening hebben en die ventileren, willens en wetens beschadigd worden door een coach die zich een ultiem doel heeft gesteld en dat doel als een obsessie nastreeft.
Van een duidelijk en voor de voetballiefhebber begrijpelijk beleid is geen sprake. Verschillende geselecteerde spelers staan bij hun clubs niet in de basis. Van Basten kan onmogelijk volhouden dat hij louter voetballers selecteert die wekelijks presteren. Hij kan het voetbalvolk ook niet wijsmaken dat Jan Vennegoor of Hesselink een betere spits is dan Van Nistelrooy en dat De Zeeuw en Landzaat betere voetballers zijn dan Van Bommel. Ik begrijp ook niet waarom Oranje volledig in de ban is van het 4-3-3-systeem. Johan Cruijff heeft me ooit met suikerklontjes duidelijk gemaakt dat de veldbezetting dan ideaal is. Maar als er geen geschikte vleugelspelers zijn kan een 4-4-2-systeem een redelijk alternatief zijn. Heel veel buitenlandse topclubs boeken grote successen met die speelwijze. De voorkeur van Louis van Gaal gaat ook uit naar 4-3-3, maar zolang hij geen linksbuiten heeft, speelt AZ 4-4-2. Slimme coaches kiezen een systeem dat bij hun spelers past en niet andersom.
Na de uitspraken van Van Nistelrooy acteert de bondscoach een martelaar. Zijn gezag wordt ondermijnd, zijn integriteit is aangetast, hij vindt het niet chic. Misschien komt het wel doordat hij zijn eigen reputatie en status heeft afgebroken met onbegrijpelijke beslissingen en ludieke regels voor spelers die zich niet aan de etiquette houden. Volwassen kerels laat je niet voor straf een mop vertellen of een liedje zingen. Na twee jaar is Van Basten geen levende legende meer met overmatig veel krediet. De bondscoach is intussen een gewone trainer die moet winnen om op de been te blijven. Ik ben de laatste die zijn integriteit wil aantasten, maar door zijn beleid wekt hij de indruk niet van mondige spelers te houden, niet consequent te zijn, een voorkeur voor Ajacieden te hebben, mensen met een zachte gé te verafschuwen en er een hoog ik-mag-je-gehalte op na te houden. Het woord chic kan hij beter niet meer gebruiken. Zijn opmerkingen over niet geselecteerde spelers waren respectloos. En beste Marco, weet je wat ik niet chic vind? Als loyale Oranje-spelers met een indrukwekkende staat van dienst op teletekst moeten lezen dat je ze niet meer nodig hebt. Verder zal de bondscoach er niet van wakker liggen. Het gaat om de zesde middenvelder en de vierde spits van Oranje. Waar maken we ons druk om?
又開火 |
|
IP卡
狗仔卡
發表於 2006-10-8 23:50:40
顯身å¡
